صدایی همچون صدای خود مقاومت، که همچون مرغ حق،
پیاپی باطل بودن ظالم، و بهحق بودن مبارزه برای برانداختن دیکتاتور را نشان داده،
و مردم را مبارزه برانگیخته است.
صدایی که درست مثل صدای خود پیشتازان و مبارزان، و مثل همان کلام حق، نابودکردنی
نیست. صدایی که ستمگر توان خاموش کردن آن را ندارد.
این صدا، صدای مادران، و خواهران و بستگان مبارزان و مجاهدان و زندانیان و شهیدان
هر سرزمینی است.
در خفقان دیکتاتوری، وقتی مبارزی دستگیر میشود، اولین قلبی که برای آزادی او
میتپد قلب نزدیکترین کس، یعنی مادر است. اولین قطرات اشک از چشم مادر میچکد و اولین
تلاشها از خانه او آغاز میشود، و اولین گامها در راه گذاشته میشود.
از اولین روزهای شروع مبارزه علیه دیکتاتوری سلطنتی این صدای مادران و خواهران
و بستگان بود که جلوی زندانها ستم دیکتاتوری را فاش میکردند و در تمامی این سالها
نیز همین صدا، امتداد داشته، تا امروز که هنوز هم، صدای رسواگر مادران، از جلوی زندانها،
از سر مزارهای شهیدان و از خاورانها هر روز به گوش میرسد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر