ضربهیی که رژیم آخوندی در پی حمله به سفارت
عربستان در تهران خورد، چنان بود که باعث شد موج بلند بحران، رو به داخل خود رژیم
برگردد. اکنون هر باند تقصیر را به گردن دیگری میاندازد و به این ترتیب، جنگی بر
جنگهای درونی رژیم اضافه شده است. باند رفسنجانی روحانی حرفشان این است که باند
خامنهای برای موش انداختن در دیگ تعامل، اقدام به این کار کردند.
از اظهارات هر دو جناح پیداست که خامنهای با
حمله به سفارت در آستانه انتخابات، میخواست با یک تیر چند نشان بزند و با این
«فتحالفتوح» هم روحیه نیروهای خودش را ترمیم کند، هم سرمایهگذاریهای باند
رفسنجانی روحانی برای تعامل را به باد دهد و هم در پناه آن، کاندیداهای رقیب را
قلع و قمع کند. اما حالا، این تیر کمانه کرده و همه نقشههایش به هم خورده است.
اینکه در انتخابات چه خواهد کرد، معلوم نیست. اما مشخص است که با موضعگیری قاطع
عربستان و کشورهای منطقه و محکومیت بینالمللی که این حمله نصیب دیکتاتوری
تروریستی آخوندها کرده، آن را در مخمصه و تنگنای شدیدی گرفتار ساخته است.
باند رفسنجانی روحانی هم حال و روز بهتری ندارد. آنها، همانطور که خودشان اذعان میکنند، همه وعدهها و آرزوهایشان را بر باد رفته میبینند و دلسوخته از این هستند که همه پی بردند که چیزی در این فاشیسم دینی تغییر نکرده و تا وقتی هم که ولیفقیه هست، تغییر نخواهد کرد. این نکته روشن میکند که بعد از این شاهد تشدید کیفی و باز هم بیشتر جنگ هژمونی خواهیم بود. به این ترتیب در این جریان، هر دو باند و کل رژیم بازنده شدند.
باند رفسنجانی روحانی هم حال و روز بهتری ندارد. آنها، همانطور که خودشان اذعان میکنند، همه وعدهها و آرزوهایشان را بر باد رفته میبینند و دلسوخته از این هستند که همه پی بردند که چیزی در این فاشیسم دینی تغییر نکرده و تا وقتی هم که ولیفقیه هست، تغییر نخواهد کرد. این نکته روشن میکند که بعد از این شاهد تشدید کیفی و باز هم بیشتر جنگ هژمونی خواهیم بود. به این ترتیب در این جریان، هر دو باند و کل رژیم بازنده شدند.
عربستان و کشورهای متحد او در ائتلاف ضدتروریستی، تا کنون نشان
دادهاند از آنجا که پای امنیت خودشان در میان است و وضعیت سوریه و عراق و یمن و کاری
را که رژیم در آنها کرد، پیش روی خود دارند، حرفشان جدی است!
بنابراین ولیفقیه درست مثل شرایط زهر خوران هستهیی، اکنون
در یک بنبست یا بر سر یک دو راهی دیگر گیر کرده است؛ اینکه زهر منطقهیی و بیرون
کشیدن از سوریه و به دنبالش عراق و لبنان و تمام منطقه، آری یا خیر؟! روشن است که سرانجام
هر یک از این دو راه، پرتگاه سرنگونی است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر